My blogartikel van ‘n dag of twee verwys.

En hier is ‘n antwoord (nie spesifiek op my blogpos nie) op Neels Jackson, redakteur van Kerkbode se Facebook muur waar daar redelike lewendige gesprek oor die onderwerp gevoer is:

Francois Lamprecht Vriende by meerdere vergaderings (streeksinodes en algemene sinodes) stem ons op grond van ons oortuiging en nie as verteenwoordigers van ons gemeente se opinie nie. Ons word dus deur God gelei en nie deur ons gemeente nie. October 21 at 5:29pm

Francois het duidelik sy ekklesiologie handboek gelees. Hier is wat Wikipedia oor die onderwerp sê:

In presbyterianism, congregations are united in accountability to a regional body called  the presbytery, or, in Continental Reformed terminology, the classis, which comes from the Latin word for “fleet.” Presbyteries are made up of the minister and an elder ‘commissioned’ from each parish, as well as other clergy such as theological college professors, chaplains, and retired ministers. When there is a larger number of ordained ministers than ruling elders, additional ruling elders are appointed to redress the imbalance. The commissioners of the presbytery are expected to exercise their own judgement and are not required to represent the majority view of their congregations. In some Dutch Reformed bodies, a classis serves as a delegated body, which ceases to exist in between meetings, whereas a presbytery exists perpetually.

Ek wil graag die aandag vestig op die sin wat op die vetgedrukte een volg: Die hoëre vergadering is ‘n gedelegeerde liggaam! Hier is Wikipedia se definisie van ‘n “delegate”:

A delegate is someone who speaks or acts on behalf of an organization at a meeting or conference between organizations of the same level.

Die afgevaardigde verteenwoordig die gemeente, en is verantwoordelik aan die gemeente!

Maar: Die afgevaardigde verteenwoordig nie die gemeente se opinie nie maar die gemeente se getuienis oor die Bybel.

Dus: Die afgevaardigde doen nie verantwoording aan sy gemeente oor hoe goed hy hulle opinie by die meerdere vergadering verteenwoordig het nie maar oor hoe getrou hy aan die Bybel was by die meerdere vergadering.

Hierdie ware bedoeling van die presbiteriele stelsel is 180° in kontras met die idee dat afgevaardiges nie verantwoording hoef te doen aan hulle sturende gemeentes nie.

Die gemeentes van Oostelike Sinode het hulle afgevaardiges gestuur in die vertroue dat die afgevaardiges getrou aan die Bybel sou stem.  Hulle het dit nie gedoen nie.  God se guns aan die mens is nie gegrond op die mens se sosio-politieke status nie.

Die feit dat hierdie afgevaardiges die Evangelie versaak het deur te stem om Belhar se dwaling in die NG Kerk toe te laat is ernstige vertrouensbreuk met hulle gemeentes.

Laastens wil ek net vir Francois sê: Die Gees van God is die Gees van Waarheid. Belhar verkondig ‘n Marxistiese leuen: Dat God aan die kant van die armes is. Ek kan dus met absolute sekerheid sê die Oostelike Sinode is NIE deur God gelei nie! (En die kerkrade wat teen Belhar gestem het waarskynlik wel)

Vir meer inligting oor die oorsprong van die Belhar leuen, kliek hier.